Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Η Ζωή μέσα από ποίηση



Φίλε Γιάννη, Σαν "αντίδωρο" για τα δύο τελευταία ποιήματα, που ανάρτησες στα "ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ", σου στέλνω το, με επισύναψη, ποίημα, από την ποιητική μου συλλογή για παιδιά και νέους "ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ", που είχε εκδοθεί και κυκλοφορήσει το 1997, έτσι για να "πλουτίσεις" λίγο τις Λογοτεχνικές Σελίδες του ιστοτόπου σου...
 Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος


Ζωή
(Από την ποιητική συλλογή για παιδιά και νέους : «Για την Ειρήνη και την Ελπίδα», Εκπαιδευτικές και Λογοτεχνικές εκδόσεις, 1997)

Βγαίνει χλομό το φεγγάρι ∙
στέκει ∙ κυλά στο νερό.
Τ’ αγρίμι κοντά στο ποτάμι,
γυρνά με κεφάλι σκυφτό.

Κόπασε το δροσαγέρι.
Φλοισβίζει μόνο η πηγή.
Τριγύρω σαν αγιοκέρι,
σβήνει παντού η Ζ ω ή!

Άστρο πετά ∙ ξημερώνει.
Φτάνει γοργά το πρωί.
Να, που πρώτο τ’ αηδόνι,
γλυκόλαλη βγάζει φωνή.

Ακούγεται πανώριο τραγούδι,
που σπάει σιγά τη σιωπή.
Περίγυρα σαν το λουλούδι,
 ξαναθάλλει κι αρχίζει η Ζ ω ή!

Θεόδωρος Γ. Θανόπουλος

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

1ο επιμορφωτικό συνέδριο στην Ιθάκη


Έκλειψη Ηλίου (οι ψευδαισθήσεις διαρκούν μόνο για λίγο)




 Έκλειψη Ηλίου
(οι ψευδαισθήσεις διαρκούν μόνο για λίγο)

Αυγουστιάτικος ήλιος φωτίζει και πυρώνει τη φύση
κι ο γεωργός υπομονετικά καρτερεί μία δύση,
να λιγοστέψει ο ιδρώτας, το κάμα,
να ανασάνει για λίγο, γι αυτό κάνει το τάμα.
***
Το φεγγάρι με χαρά τον ακούει
και νάτο χωρίς ντροπή το βασιλιά παρακούει.
Παιγνίδι ακούραστο αμέσως θα του στήσει
και το φως του σε λίγο θα σβήσει.
***
Μα τούτη η χάρη λίγο κρατάει,
το φεγγάρι τον ήλιο δεν τον νικάει,
το φως του παντοτινά οδηγεί
τη γη, τον άνθρωπο, το σύμπαν κρατεί.
***
Φεγγάρι ολόγιομο, αυγουστιάτικο θαύμα,
είσαι αδύναμο να πραγματοποιήσεις το τάμα,
το φως πάντοτε λάμπει, κυριαρχεί
τα σύννεφα, τις ψευδαισθήσεις διαλυεί. 
***
Η φύση διψάει για φως κι ελπίδα,
το σκοτάδι δε ζει με σωτηρίας σανίδα,
είναι ψέμα φτηνό δίχως καμάρι,
χάνεται στης αλήθειας τη χάρη.

(ΚΙΟΝΙ-1999)

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Λογοτεχνικές Σελίδες (Ποίηση)

Το επιδόρπιο

Προτείνω, αγαπητοί μου, για αλλαγή
να ξεκινήσει η βραδιά με το επιδόρπιο.
Ποτέ δεν ξέρεις, άλλωστε, τι γίνεται
έτσι επικίνδυνα άρρωστοι που είμαστε.

Κι αν σταθήκαμε ως τώρα τυχεροί
και πλαγιάζαμε καμιά φορά
δίχως συγχώρεση
ήταν γιατί πιστεύαμε
πως οι αιφνίδιοι αποχωρισμοί
δε θα μας αφορούσαν.

Ένα στασίδι ελεύθερο
πάντα κρατούσαμε γι’ αυτούς
όμως πόσα εγκλήματα θαρρείς
πως είναι προμελετημένα;

Ελπίζαμε - οι αφελείς -
σε μιαν αναίτια μεγαλοψυχία.
Νιώθαμε κιόλας μια ευγνωμοσύνη
που δε γνωρίζαμε ποτέ
σε ποιον συγκεκριμένα
τη χρωστούσαμε.

Μα, η απειλή ήταν εδώ.
Κι είναι και τώρα.
Προπόσεις και σφυρίγματα
ουδόλως τελικά την αποτρέπουν.

Για όλα αυτά, λοιπόν, αγαπητοί
και για μια πρόληψη
ας φάμε απόψε πρώτα
το επιδόρπιο.

Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου
(Από την ποιητική συλλογή «Το επιδόρπιο», εκδόσεις Κέδρος, 2012)



Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ.
Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το λογοτεχνικό δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές:
Λυπημένες μαργαρίτες (εκδ. Εγνατία, 1986)
Το τρίπτυχο του φέγγους (1993)
Εν τη ρύμη του νόστου (εκδ. Αρμός, 1999)
Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (εκδ. Καστανιώτη, 2004)
Όροφος μείον ένα (εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄ έκδ. 2009) Το Επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012, γ΄ έκδ. 2013) Υποψήφιο για Κρατικό Βραβείο.
Έχει επίσης εκδώσει το δοκίμιο:
Συρραπτική του Προσώπου - Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012).
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά, και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων
και Γεν. Γραμματέας της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Έναρξη του σχολικού έτους 2014-15



Σήμερα, 11 Σεπτεμβρίου 2014, το σχολικό έτος άρχισε με τον καθιερωμένο αγιασμό. Στα προσωπάκια των μικρών μας φίλων ζωγραφίζονταν ανάμεικτα συναισθήματα προσμονής, χαράς αλλά και  αγωνίας (κυρίως στα πρόσωπα των μαθητών της Α΄ Δημοτικού) εν όψει της έναρξης των μαθημάτων.
Εύχομαι στους μαθητές και εκπαιδευτικούς ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ.
Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην πρόκληση να απουσιάζω από τον καθιερωμένο αγιασμό (σαράντα χρόνια είναι αυτά). Έτσι, παρευρέθηκα στον αγιασμό του Δημοτικού Σχολείου Σταυρού Ιθάκης και παίρνοντας μάλιστα την άδεια από τον διευθυντή του σχολείου, χαιρέτισα τους μικρούς μαθητές.
Παραθέτω κάποιες ενδεικτικές φωτογραφίες που τις δανείστηκα από το Ιστολόγιο “North Ithaca”.