Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Η Επίδραση του παραμυθιού στα παιδιά

Τα παραμύθια παρέχουν στα παιδιά πολλαπλά ερεθίσματα, ώστε να αναπτύξουν αποτελεσματικά όλο το φάσμα της νοημοσύνης τους. Σύμφωνα με τον αναπτυξιακό ψυχολόγο και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Ηoward Gardner δεν υπάρχει μια νοημοσύνη, κοινή για όλους τους ανθρώπους, για όλους τους πολιτισμούς και όλες τις εποχές. Αντίθετα, υπάρχουν οχτώ είδη νοημοσύνης, καθένα από τα οποία πηγάζει από διαφορετικό τμήμα του εγκεφάλου.
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι: Πώς τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τους οκτώ αυτούς τύπους της νοημοσύνης τους; 
Για περισσότερες πληροφορίες  Πατήστε ΕΔΩ

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Ευάγγελος Παπανούτσος: Ποιος πρέπει να είναι ο δάσκαλος;



«Δάσκαλος δεν είναι εκείνος πού μαθαίνει στα παιδιά μας τα σχολικά "γράμματα", καλούς τρόπους ή μουσική, κολύμπι, ξιφασκία και άλλα αθλητικά ή ψυχαγωγικά παιγνίδια. Αυτά τα "μαθήματα" είναι εξωτερικά, μένουν στην επιφάνεια, σαν τα ρούχα πού φορούμε (και τ’ αλλάζουμε ή τα πετούμε). Δεν εισχωρούν παραμέσα, στην ψυχή μας, δεν μας πλάθουν, δεν διαμορφώνουν αυτό πού ονομάζουμε προσωπικότητά μας: το πνεύμα, το ήθος, το χαρακτήρα μας». 
……………………………………………………………………………….
«Τέτοια έργα, δευτερεύοντα και χωρίς βαθύτερη σημασία για την αγωγή των νέων ανθρώπων, οι αρχαίοι ’Αθηναίοι τα ανάθεταν σε δούλους — όπως και τα οικιακά, τα έργα του νοικοκυριού... Από το «δάσκαλο» περιμένουμε κάτι άλλο: ώριμος αυτός, γεμάτος από την πείρα της ζωής πού αποκτάται με κόπο και με πόνο, να σταθεί κοντά στον νέο, τον άπλερο άνθρωπο και να τον βοηθήσει να ωριμάσει, να ενηλικιωθεί πνευματικά, να γίνει ένας αυθύπαρκτος άνθρωπος». Για περισσότερα Πατήστε εδώ

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΡΧΙΖΟΥΝ

Αύριο, χιλιάδες νέοι μας θα δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους για την εισαγωγή τους στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τους εύχομαι ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.
Ύστερα από μια πολύμηνη προετοιμασία (ενδοσχολική και εξωσχολική) είναι φυσιολογικό οι νέοι μας να διακατέχονται από αρκετή αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα, που δεν είναι τίποτε άλλο από μία θέση στα Πανεπιστήμια και στα ΑΤΕΙ της Χώρας μας.
Από μία πρώτη εξέταση του θέματος θα έλεγα ότι το άγχος των νέων μας είναι δικαιολογημένο, γιατί η επιτυχία τους εξαρτάται από μία και μόνη γραπτή εξέταση. Αξίζει όμως να υπάρχει τέτοιο άγχος; Όχι, δεν αξίζει γιατί η επιτυχία δεν είναι σίγουρο ότι εξασφαλίζει ευοίωνες προοπτικές για το μέλλον, αν λάβουμε υπόψη μας και την ανεργία που μαστίζει σήμερα την κοινωνίας μας. Ασφαλώς, οι γνώσεις που θα αποκτήσει κάποιος από τη φοίτησή του σε μία πανεπιστημιακή σχολή θα του ανοίξει τους πνευματικούς του ορίζοντες, ώστε να λαμβάνει ενδεχομένως καλύτερες αποφάσεις για τη ζωή του. Όμως, προέχει στη ζωή κάτι άλλο πιο πολύτιμο και πιο ουσιαστικό και αυτό είναι η ΥΓΕΙΑ. Γι’ αυτό ας επικρατήσει σε όλους τους νέους μας και στους γονείς τους η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ για το αύριο και η ζωή δεν τελειώνει με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις. ΚΑΛΗ ΑΥΡΙΑΝΗ !!!

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ


Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!!!
Παραθέτω ένα ποίημα του φίλου μου Σωτήρη Π. Βαρνάβα, αφιερωμένο στη ΜΗΤΕΡΑ.



ΜΗΤΕΡΑ
Αμίλητη η μητέρα καθόταν στην αυλή
πλέκοντας τη ζωή της παπαρούνες
στάχυα και τριαντάφυλλα
μα πιο πολύ ζωγράφιζε με τις κλωστές
αδύνατα πουλιά με ανοιχτές φτερούγες
και πάνω τους ο ήλιος με τις αχτίνες του
τα χαιρετούσε,
χαμόγελο φωλιάς είτε του ύπνου ανάσα
δε φάνηκε στη ζωγραφιά της
εξόν στις ανθοδέσμες του θανάτου της.

Ήχοι μ’ ακολουθούν απ’ το δοξάρι του αργαλειού
μέσα στη νύχτα

και στα λευκά σεντόνια που ύφαινε
διαβάζω διαδρομές
ονόματα σταθμών στην ούγια τους τα γεγονότα.

 Σωτήρης Π.  Βαρνάβας,
Από το βιβλίο:
"Χρεόγραφο", Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013,

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ


Κύριος στόχος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι να τη διαβούν όλοι ανεξάρτητα το τι γνωστικό υλικό θα αποκομίσουν και δεν μιλώ για τους «καλούς» μαθητές αλλά κυρίως γι’ αυτούς που αναγκάζονται , από το σύστημα που επικρατεί, να εγκαταλείψουν τη φοίτησή τους (και είναι αρκετοί αυτοί). Ένα από αυτά τα εμπόδια είναι και το γεγονός ότι τόσο μεταξύ των μαθητών όσο και μεταξύ των γονέων η βαθμολογία έχει γίνει κυρίαρχος στόχος (η βαθμοθηρία στο μεγαλείο της). Οι μαθητές δεν επικεντρώνουν την προσοχή τους σε αυτά που θα μάθουν και στις δεξιότητες που θα αποκτήσουν (δηλαδή στην παραγωγή ουσιαστικού εκπαιδευτικού έργου), αλλά στο βαθμό που θα πάρουν. Κινδυνεύει, δηλαδή, να χαθεί η αυτοτέλεια των εκπαιδευτικών βαθμίδων, αφού η κάθε μία αντιμετωπίζεται ως προθάλαμος της άλλης (χάθηκε η αυτοτέλεια του Λυκείου ας μη χαθεί και αυτή του Δημοτικού και του Γυμνασίου). Παράλληλα, διαταράσσονται οι σχέσεις μεταξύ μαθητών και γονέων, αφού η εκπαίδευση του μαθητή συνδέεται με ένα σύστημα ποινών και αμοιβών που εκφράζονται από τους γονείς με βάση «τους βαθμούς που έφερε» το παιδί τους. Ταυτόχρονα επηρεάζεται και η σχέση του μαθητή με τους δασκάλους και τους καθηγητές του, οι οποίοι ενώ είναι οι αρμόδιοι να τον καθοδηγήσουν, να τον εμψυχώσουν και να τον βοηθήσουν να αναδείξει τις όποιες ικανότητες και δεξιότητες διαθέτει, χρησιμοποιούν τον βαθμό ως τιμωρία ή ανταμοιβή.
Έτσι, προβάλλεται ως επιτακτική η ανάγκη της περιγραφικής αξιολόγησης εκφρασμένη όχι με γενικά χαρακτηριστικά του τύπου «Καλός», «μέτριος», «χρειάζεται βελτίωση» κτλ. αλλά μιας συστηματικής και προσεκτικής εκτίμησης της γνωστικής προόδου και όχι μόνο του μαθητή σε βασικά σημεία, όπως: Ικανότητα ανάλυσης ενός θέματος ή προβλήματος, ικανότητα υπολογισμού, εκτέλεσης πράξεων και λύσης προβλημάτων, ικανότητα κριτικής σκέψης, συμμετοχής στο μάθημα, συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του μαθήματος, ικανότητα οργάνωσης των εργασιών του, τρόπος έκφρασης και ανάπτυξης του περιεχομένου ενός θέματος, χρήση λεξιλογίου κτλ. Έτσι, έμμεσα η περιγραφική αξιολόγηση αντικατοπτρίζει το προφίλ του μαθητή, τη σύγκρισή του δηλαδή με τον εαυτό του και όχι με τους συμμαθητές του.
Από τα ανωτέρω διαφαίνεται ότι αυτού του είδους η περιγραφική αξιολόγηση είναι απαιτητική εργασία και προϋποθέτει εκπαιδευτικό που ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΟΝ ΜΑΘΗΤΗ. Προϋποθέτει έναν εκπαιδευτικό «σύμβουλο» και «καθοδηγητή» του μαθητή (το καλύτερο θα ήταν ο κάθε μαθητής να έχει τον δικό του «σύμβουλο» εκπαιδευτικό).
Με αυτές τις προϋποθέσεις συνηγορώ υπέρ της περιγραφικής αξιολόγησης του μαθητή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (Γυμνάσιο, Δημοτικό). Πιστεύω να εφαρμοστούν όλα αυτά δημιουργώντας τις υποδομές και τις προϋποθέσεις για μια συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών πάνω σε αυτό το θέμα.
ΥΓ. Παραθέτω δύο δείγματα περιγραφικής αξιολόγησης στη Γλώσσα και στα Μαθηματικά του 1ου Προτύπου Πειραματικού Γυμνασίου Αθήνας (κάτω μέρος του συνδέσμου) Πατήστε εδώ