Λέσχη ανάγνωσης Μαθηματικής Λογοτεχνίας

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας τονίσαμε  ότι η μέθοδος διδασκαλίας είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες αποδοτικής μάθησης.  Μάλιστα, αν η μέθοδος που χρησιμοποιεί ο εκπαιδευτικός αποφορτίζει τους μαθητές από το άγχος που τους προξενούν κάποια μαθήματα, τότε λέμε (εμείς οι εκπαιδευτικοί) ότι έχει πετύχει σε μεγάλο βαθμό το διδακτικό του στόχο.

Με δεδομένη αυτήν την άποψη, σας κάνω γνωστό τον ιστότοπο που διαθέτει στο διαδίκτυο ο Καθηγητής Μαθηματικών του Γυμνασίου Σούδας κ. Γιάννης Παπόγλου και φέρει τον τίτλο «Τα Μαθηματικά είναι το Πρόσχημα» (http://blogs.sch.gr/jpapoglou/). Στον ιστότοπο αυτό προβάλλεται η μέθοδος με την οποία οι μαθητές προσεγγίζουν μέσω της Λογοτεχνίας έννοιες των μαθηματικών και όχι μόνο.

Αναλυτικότερα, κατά την διάρκεια των συναντήσεων τα παιδιά μελετούν κάποιο βιβλίο και έρχονται σε επαφή με την  ιστορία των Μαθηματικών, με μαθηματικούς που καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη και αποτέλεσαν σημεία αναφοράς αυτής της επιστήμης. Επίσης,  τους δίνεται η δυνατότητα να μπουν στη θέση του συγγραφέα και να ξαναγράψουν αποσπάσματα  του βιβλίου (καλλιέργεια του γραπτού λόγου), να ζωγραφίσουν, να ακούσουν μουσική και να συζητήσουν μέσω του skype με τον ίδιο τον συγγραφέα (αν τούτο είναι δυνατόν). Με άλλα λόγια τα παιδιά επιχειρούν διαθεματικές προσεγγίσεις των διαφόρων θεμάτων που διαπραγματεύονται.

Αφού συγχαρούμε τον κ. Γ. Παπόγλου για την πρωτοβουλία του αυτή, η οποία υλοποιείται εκτός του ωραρίου εργασίας του, προτείνουμε ανεπιφύλακτα στους εκπαιδευτικούς να επισκεφθούν τον ιστότοπό του.

Εικονική ξενάγηση στο μουσείο του Γαλιλαίου

 

Ξεναγηθείτε μέσω εικόνων και video στο μουσείο του Γαλιλαίου, με εξαιρετικά ενδιαφέροντα εκθέματα Πατήστε εδώ

Ο γύρος του κόσμου από το γραφείο σας

 Για το μάθημα της Γεωγραφίας και όχι μόνο μπορούμε να δείξουμε στους μαθητές μας φωτογραφίες από διάφορα μέρη του κόσμου.

 Η κ. Μαρία Τόλλου, πρώην φοιτήτριά μου και σημερινή δασκάλα, μου έστειλε τις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις  με διάφορες φωτογραφίες από  52 χώρες !!!.  Κάνετε αριστερό κλικ στις Χώρες παρακάτω, μετά στις πόλεις κάθε Χώρας και . . . . . αυτό είναι, απολαύστε το… 

[1] Ιταλία
[2] Γαλλία
[3] ΗΠΑ
[4] Σκανδιναβία
[5] Βουλγαρία
[6] Ρουμανία
[7] [8]  Αμερική
[9] Ισπανία
[10] Καναδάς

Τεχνικές διαχείρισης θυμού για παιδιά

Γράφει ο Λ. Α. Βλαχόπουλος (Σχολικός ψυχολόγος)

Απόσπασμα από κείμενο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ανοιχτό Σχολείο» (4-6/2009). Πρωτότυπος τίτλος: «Τεχνικές διαχείρισης θυμού για παιδιά (μια μικρή προσπάθεια προσέγγισης ενός μεγάλου θέματος)» Αναδημοσίευση από το blog:http://sxoleio98.blogspot.gr/

Όπως όλα τα συναισθήματα, έτσι και ο θυμός, όταν καταπιέζεται διογκώνεται. Ο διογκωμένος θυμός μπορεί να ξεσπάσει με μικρή σχετικά αφορμή και με δυσανάλογο (της αφορμής) μέγεθος.

Η ελεγχόμενη απελευθέρωση του θυμού:

α) μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς και
β) μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε πιο καθαρά.

Για τα παιδιά είναι πιο δύσκολο να καταλάβουν τα αρνητικά τους συναισθήματα και να τα εκφράσουν με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Έτσι μπορούν πιο εύκολα να καταφύγουν σε λεκτική ή φυσική κακοποίηση, σε περιφρόνηση/απομόνωση, ακόμη και σε αυτοτιμωρητικές συμπεριφορές (αυτοτραυματισμός, άρνηση τροφής κ.ά.). Μπορούν επίσης να παρουσιάσουν αντικοινωνική συμπεριφορά αντιδρώντας σε κανόνες, αποφεύγοντας συναναστροφές και μειώνοντας τις σχολικές τους επιδόσεις.

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε:

1. Μιλάμε μαζί τους για τα συναισθήματα που βιώνουν και τα υποστηρίζουμε στην προσπάθειά τους να τα κατανοήσουν. Είναι σημαντικό να απενοχοποιήσουμε τα συναισθήματα. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος γι’ αυτά που νιώθει, μόνο για το πώς τα διαχειρίζεται. Αυτό είναι ανάγκη να το πιστέψουμε πρώτα εμείς και μετά να το περάσουμε και στα παιδιά.

2. Μένουμε κοντά στο παιδί καθώς προσπαθεί να καταλάβει το θυμό του και να «δουλέψει» μαζί του. Δίνουμε το μήνυμα πως είμαστε παρόντες, πως δεν το απορρίπτουμε, πως δεν το αγαπούμε μόνο όταν είναι «καλό παιδί».

3. Βοηθούμε το παιδί να εκφράσει με θετικό τρόπο το θυμό του. Του μαθαίνουμε να λέει «με εξοργίζει όταν ο φίλος μου...» (κάνει ή λέει κάτι) και όχι «μισώ το φίλο μου». Έτσι αρχίζει να κατανοεί τα συναισθήματα και τις ανάγκες του και αποφεύγει τις προσωποποιήσεις και τις προβολές.

4. Εμποδίζουμε τη διόγκωση του θυμού του. Δίνουμε μη επιθετικές διεξόδους, όπως τη δυνατότητα φυσικής εκτόνωσης (τρέξιμο, φωνές), έντονου παιχνιδιού (π.χ. μαξιλαρομαχία) κτλ. Χρήσιμες μπορεί να αποδειχθούν και τεχνικές όπως η καταγραφή των αρνητικών συναισθημάτων σε χαρτί και μετά καταστροφή του χαρτιού ή η εκτόνωση μέσω ζωγραφικής.

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού από τους μαθητές του

Γράφει : Ο Θόδωρος Θανόπουλος, τ. Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής

Φίλε Γιάννη,

Διάβασα στην ιστοσελίδα σου τα "περί αξιολόγησης των εκπαιδευτικών". Συμφωνώ απόλυτα και καθ' όλα.

• Η μη αξιολόγηση αδικεί τους καλούς εκπαιδευτικούς.
• Η μη αξιολόγηση αποτελεί αντικίνητρο σ' αυτό που λέμε : "καθόλου εκπαιδευτικό έργο".
• Η μη αξιολόγηση δεν προωθεί την εκπαίδευση και την αγωγή των παιδιών.
• Η μη αξιολόγηση δεν ενισχύει την αυτογνωσία και την αυτοπεποίθηση του παιδαγωγού-δάσκαλου- επιστήμονα εκπαιδευτικού.
• Η μη αξιολόγηση δε βελτιώνει την εκπαιδευτική διαδικασία.
• Η μη αξιολόγηση βολεύει   το τέλμα και το βάλτωμα, το  "χάλασμα του παιχνιδιού" , το "συνδικαλιστικό κατεστημένο"...
• Η μη αξιολόγηση  οδηγεί στον "ωχαδερφισμό", στη ραστώνη της τυποποιημένης καθημερινότητας, στην ανυπαρξία της σύλληψης, της ιδέας, της εφευρετικότητας, του οράματος (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων).   .........................................................................................................               

Η  σωστή, μέσα από σταθμισμένους, επιστημονικά, δείκτες κι αντικειμενική αξιολόγηση, νομίζω ότι θα άρει πολλές από τις παραπάνω "ενστάσεις" μου.  

...Αλλά μήπως νομίζουν οι εκπαιδευτικοί ότι δεν αξιολογούνται;  Και οι κρίνοντες κρίνονται, όπως κι εσύ ανέφερες. Κι έχουν ένα καθημερινό «κριτή» και «αξιολογητή», αντικειμενικό, άδολο, αγνό, καθάριο και λαγαρό, που δεν μπορούν να τον αποφύγουν και να τον αμφισβητήσουν με τίποτε.

Είναι ο μαθητής τους !!!

…Σου στέλνω, λοιπόν παρακάτω, για την ιστοσελίδα σου, πέραν όσων ανωτέρω σου έγραψα, και μια αληθινή (συμβολική) μικρή ιστορία από τη ζωή με τα παιδιά με "αναπηρίες"  και "ειδικές" εκπαιδευτικές ανάγκες, που έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου : "Τα παιδιά του Ουράνιου Τόξου"… για του «λόγου το αληθές»…

Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών: Μια ευκαιρία για σωστές επιλογές των στελεχών της εκπαίδευσης

Στο ιστολόγιο, «Στο τελευταίο θρανίο της Πάτρας»,  δημοσιεύθηκαν τελευταία δύο άρθρα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Το ένα του εκλεκτού εκπαιδευτικού και αιρετού μέλους του ΠΥΣΠΕ Αχαΐας κ. Ανδρέα Μπαγιώργου που είχε τίτλο «Ναι στην αξιολόγηση-ανατροφοδότηση με στόχο τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου» και το άλλο της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων. Με αφορμή αυτές τις δημοσιεύσεις αλλά και από το γεγονός ότι είναι χρήσιμο αυτόν τον καιρό, που το Π.Δ. για την αξιολόγηση βρίσκεται στη φάση της διαβούλευσης με στόχο να λάβει την τελική μορφή του, να καταθέτω κάποιες σκέψεις μου εστιάζοντας κυρίως στον ρόλο των προϊσταμένων- αξιολογητών.

Είναι γεγονός ότι  η λέξη «αξιολόγηση» δημιούργησε και δημιουργεί σε αρκετούς εκπαιδευτικούς και κυρίως στις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους πολλές αντιδράσεις. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος ήταν οι εκάστοτε  πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας επί 30 περίπου χρόνια να μην αγγίζουν το θέμα ή να προσπαθούν, αλλά να μην εκδίδουν ποτέ τα αντίστοιχα Προεδρικά Διατάγματα για την εφαρμογή της αξιολόγησης, προκειμένου να αποφύγουν το πολιτικό κόστος. 

Ποιήμα από ένα παιδί με δυσγραφία

Από το φίλο μου τ. Σχολικό Σύμβουλο Ειδικής Αγωγής κ. Θόδωρο Θανόπουλο πήρα το παραπάνω video. Είναι αφιερωμένο στους δασκάλους και γονείς που τα παιδιά τους αντιμετωπίζουν διάφορες μαθησιακές δυσκολίες.