ΑΠΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Καθώς πλησιάζουν  οι ημέρες που οι εσωτερικοί «μετανάστες»  της Ιθάκης αδημονούν  να επισκεφτούν το Νησί για τις ημέρες των εορτών του Πάσχα, αναδύονται από τα πολύπλοκα μονοπάτια της θύμησης στιγμές φορτισμένες συναισθηματικά, στιγμές γεμάτες με βιώματα των παιδικών μας χρόνων, τα οποία προκαλούν νοσταλγία καθώς μας ενώνουν και με τις πατρογονικές μας ρίζες.

Από αυτό το ατελείωτο φιλμ των παιδικών αναμνήσεων απομονώνω μια περίοδο θρησκευτικού εορτασμού, τη χρονική περίοδο από του Ευαγγελισμού μέχρι το Πάσχα και το κάνω αυτό εξαιτίας των εορταστικών ημερών που ακολουθούν.

Όλες αυτές οι θύμισες περιστρέφονται γύρω από ένα κέντρο αναφοράς, την εκκλησία της ενορίας μου, την «Ευαγγελίστρια», που βρίσκεται στη Ράχη του Κιονίου Ιθάκης. Μια παλιά εκκλησία που στέκει περίλαμπρη στην κορυφή του Χωριού, μια εκκλησία που εκεί ζήσαμε ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές, μια εκκλησία που το άκουσμα της ηχηρής καμπάνας της πάντοτε μας προσκαλεί κοντά της.

Οι πρώτες σκηνές λοιπόν που αναδύονται από τη μνήμη είναι εκείνες της προετοιμασίας της εκκλησίας για την ημέρα που γιορτάζει, την ημέρα του Ευαγγελισμού. Η αείμνηστη Νικολέτα, λοιπόν, η νεωκόρος της εκκλησίας, έδινε το σύνθημα της έναρξης των προετοιμασιών. Κατέβαιναν όλοι οι μπρούτζινοι πολυέλεοι  της εκκλησίας για να καθαριστούν από ένα πλήθος γυναικών που έτρεχαν πρόθυμα να βοηθήσουν. Κούραση μεγάλη αλλά περαστική καθώς η εμφάνιση της εκκλησίας την ημέρα του Ευαγγελισμού αποζημίωνε τους πάντες. Πεντακάθαρη, ολόφωτη, γιορταστική η εκκλησία μας υποδεχόταν τον κόσμο, τους Τσολιάδες και τις Αμαλίες του Δημοτικού Σχολείου, που συμμετείχαν στον θρησκευτικό και εθνικό εορτασμό.

Και μετά από λίγες ημέρες έφθανε η Μεγάλη Εβδομάδα. Ο αείμνηστος Παπα-Αχιλλέας εκτελούσε δύο ακολουθίες τη Μεγάλη Πέμπτη και τη Μεγάλη Παρασκευή, στην Ευαγγελίστρια και στον Άγιο Ιωάννη. Ακούραστος εργάτης της εκκλησίας! Τον θυμάμαι να ανηφορίζει ιδρωμένος στη Ράχη για τις διπλές ακολουθίες της αποκαθήλωσης και των εγκωμίων της Μεγάλης Παρασκευής αλλά και για την ακολουθία της Αγάπης το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα.

Αναμνήσεις αξέχαστες αυτών των ημερών στροβιλίζουν στο μυαλό, καθώς η χαρά της επίσκεψης στο Νησί συνοδεύεται με την ανυπομονησία της άφιξης της νέας γενιάς, η οποία, ευτυχώς, έχει μπολιαστεί με την αγάπη του ιστορικού νησιού του νόστου, της αναζήτησης και του προορισμού, της ΙΘΑΚΗΣ ΜΑΣ, δηλαδή και έτσι με μεγάλη προθυμία προσέρχεται.

                                                          Καλό Πάσχα σε όλους !!!

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Σε μία κατάμεστη από αξιόλογους ανθρώπους αίθουσα της Παλιάς Βουλής των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε χθες,7 Απριλίου 2019 από την ΕΝΩΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ, η τελετή βράβευσης διακεκριμένων προσωπικοτήτων από τα Επτάνησα.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στην «Ένωση Επτανησίων Ελλάδος» που για 4η φορά τιμά και προβάλλει διακεκριμένες προσωπικότητες από την Επιστήμη, τις Τέχνες, τον Πολιτισμό, τον Αθλητισμό και την Επιχειρηματικότητα, που μπορούν να λειτουργήσουν ως πρότυπα στην κοινωνία μας, μάλιστα σε μία εποχή που το φως των ηθικών αξιών αποδυναμώνεται
και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ατόμου ξεθωριάζει στον ορίζοντα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Από το Ιστορικό Νησί της Ιθάκης βραβεύθηκαν αυτή τη φορά: 1) Ο κ. Γιώργος Δευτεραίος, Παθολογοανατόμος και Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου στις ΗΠΑ με λαμπρές σπουδές σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και ξεχωριστές διακρίσεις στην Επιστημονική Έρευνα για τον καρκίνο του παγκρέατος και του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος, μάλιστα, κέρδισε επάξια τον τίτλο του Νεαρού Κορυφαίου Παθολογοανατόμου (2016) στις ΗΠΑ και 2) Η κ. Αριάνα Φερεντίνου, δημοσιογράφος-ποιήτρια-δοκιμιογράφος, ανταποκρίτρια της ΕΡΤ στην Τουρκία.
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να μείνω στη διάκριση του Γιώργου του Δευτεραίου, γιατί τον γνωρίζω από μικρό παιδί, ως ένας από τους Δασκάλους του στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο της Ιθάκης. Ήταν ένα ανοικτό και ανήσυχο μυαλό με εξαιρετική ευελιξία στη σκέψη του, που εύκολα ένας εκπαιδευτικός αντιλαμβανόταν ότι θα είχε μια ανοδική πορεία στις μελλοντικές σπουδές του. Φυσικά, την αναφορά μου αυτή στον Γιώργο δεν την κάνω για να φανεί η προσφορά του εκπαιδευτικού στην εξέλιξη και πρόοδο των μαθητών του (αυτή θα την κρίνουν οι μαθητές του, οι φοιτητές του και η επιστημονική κοινότητα), αλλά για να δείξω τη χαρά που νιώθει ο εκπαιδευτικός, όταν οι μαθητές του προκόβουν και διακρίνονται στη ζωή τους. Από αυτή τη σκοπιά αναφέρομαι στη διάκριση του Γιώργου και τον συγχαίρω θερμά για την όλη του επιστημονική του εξέλιξη και την ΠΑΙΔΕΙΑ του που θεμελιώθηκε από τους εξαιρετικούς γονείς του.
Για την ιστορία σημειώνω παρακάτω τις βραβεύσεις που απένειμε η Ένωση Επτανησίων Ελλάδος.
ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΠΤΑΝΗΣΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
1η Βράβευση: 29/5/ 2011 https://www.enosieptanision.gr/…/212-deltio-tipou-kai-fotog…
Ιθάκη: Μιχάλης Μπουρμπούλης, Μάκης Τσέλιος
Κεφαλληνία: Σαβίνα Γιαννάτου, Δημήτρης Τυπάλδος
2η Βράβευση: 24 Νοεμβρίου 2013 https://taxydromeio.gr/personalities-stamps-union-eptanisi…/
Ιθάκη: Δημήτρης Παΐζης, Γιώργος Παξινός
Κεφαλληνία: Μαρία Φαραντούρη,
3η Βράβευση: 13 Δεκεμβρίου 2015 https://inlefkas.gr/2015/12/3i-vravefsi/
Ιθάκη: Ιωάννης Καραντζής, Κωνσταντίνος Ροσόλυμος
Κεφαλληνία: Θάνος Ασκητής, Άκης Τσελέντης
4η Βράβευση: 7 Απριλίου 2019 http://www.ithacanews.gr/4i-vraveysi-diakekrimenon-prosopi…/
Ιθάκη: Γεώργιος Δευτεραίος, Αριάνα Φερεντίνου
Κεφαλληνία: Κωνσταντίνος Βουτσάς, Ναπολέων Μαραβέγιας

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΣΥΜΠΑΝΤΙΟΣ ΔΙΑΣΤΟΛΗ

  Κατάλευκα τρία ολόιδια σκάφη
  να τα
  σαλπάρουνε κατά τους μύλους
  θα καβατζάρουνε όπου να ’ναι
  και θα χαθούνε στον ορίζοντα
  Να κι άλλο κι άλλο
  όλα φεύγουν για κει όπου έγνοιες
  θα φορτώσουνε ξανά
  για τ’ άλλα ταξίδια τα καθημερινά.

  Τα σύννεφα πάνω λευκά
  του φθινοπώρου ώρες
  κανείς δεν ξέρει
  τι τ’ ακολουθεί
  Τι έχει στο νου του ο χειμώνας.

  Κι εκείνη η γυναίκα
  στο κατώφλι της βεράντας
  παρέμεινε κοιτάζοντας
  να περνάνε οι εποχές πάνω απ’ τη σιωπή της.
  Άνοιξη έχει στα χέρια ένα μαντίλι
  και μια αρμαθιά κλειδιά
  για τα δωμάτια που ανοίγει
  γεμάτα όνειρα το καλοκαίρι
  τα συγυρίζει.

  Τη χαιρέτησα ακριβώς την ώρα εκείνη
  που γεύονταν ο ουρανός τη σκέψη της
  και πλήθος άλλες μοναξιές
  την ταξιδεύανε σε μέρη τ' απείρου
  διαστέλλοντας το σύμπαν.
                           

                       Σωτήρης Π. Βαρνάβας
                        από τη συλλογή
                   Διαστάσεις του Χωροχρόνου
                  εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2018.

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΜΟΥ ΕΞΑΔΕΛΦΟΥ, ΙΑΤΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ Π. ΚΑΡΑΝΤΖΗ

Πέταξε η ψυχούλα σου για την Kοινωνία των Aγγέλων
αφήνοντας εδώ στα επίγεια, αποτυπώματα ανθρωπιάς και προσφοράς,
στην εποχή που το φως των ηθικών αξιών αποδυναμώνεται
και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ατόμου ξεθωριάζει στον ορίζοντα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Αιωνία σου η μνήμη

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα (FB) η παρακάτω σχηματική αναπαράσταση με τίτλο «Η εξέλιξη της εκπαίδευσης», που θέλει να πει (κατά τη γνώμη των περισσοτέρων) ότι «οι παλιοί μαθητές, μάθαινα δυσκολότερα πράγματα και ήξεραν περισσότερα σε σχέση με τους νεότερούς τους». Τη θέση αυτή θα επιθυμούσα να τη σχολιάσω εξετάζοντάς την από την παραδοχή δύο διαφορετικών ενδεχομένων.

Ενδεχόμενο 1^ο: Ας υποθέσουμε ότι η αναρτώμενη σχηματική παράσταση θέλει να δείξει, κατά τους περισσότερους, αυτό που προηγουμένως αναφέραμε, ότι δηλαδή η παρεχόμενη εκπαίδευση με τον καιρό ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία από πλευράς δυσκολίας της διδακτέας ύλης αλλά και κατά συνέπεια και από πλευράς βαθμού μάθησης των μαθητών. Η άποψη όμως αυτή δεν συμβαδίζει με αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Αν κανείς ανατρέξει στην ύλη των υπαρχουσών διδακτικών βιβλίων διαπιστώνει ακριβώς το αντίθετο. Όπως σημειώνει, μεταξύ των άλλων, ο φίλος και συνάδελφος Χρίστος Σαπρίκης στο προσωπικό του ιστολόγιο: «Τι σχέση έχει η παπαγαλία του πολλαπλασιασμού, ο τυφλοσούρτης της λύσης προβλημάτων τεσσάρων πράξεων, η μηχανική αποστήθιση του τύπου του εμβαδού με τα σημερινά Μαθηματικά στο Δημοτικό;». «Τι σχέση έχει το τυποποιημένο ημερολόγιο των παιδικών μας χρόνων “Το πρωί σηκώθηκα, έπλυνα τα δόντια μου, ήπια το γάλα μου, ντύθηκα, πήρα την τσάντα μου και πήγα στο σχολείο” με τα κείμενα που καλούνται να γράψουν οι σημερινοί μαθητές;» Το ίδιο κανείς διαπιστώνει και για τα υπόλοιπα μαθήματα. Επομένως, προς τι αυτός ο υπαινιγμός;  

Θα αναφερθούμε σε ένα πολύ σημαντικό παράγοντα. Παλιά οι μαθητές εισάγονταν στο Γυμνάσιο με εξετάσεις, και η συνέχιση των σπουδών τους στο Λύκειο διεκόπτετο από τις εξετάσεις που είχαν καθιερωθεί, επομένως ο αριθμό αυτών των μαθητών που κατόρθωναν να σπουδάσουν ήταν ελάχιστος μπροστά σε αυτόν των μαθητών του σήμερα, που εισάγονται όλοι τόσο στο Γυμνάσιο (υποχρεωτικά) όσο στο Λύκειο αλλά και στα Πανεπιστήμια, εξαιτίας της αύξησης των πανεπιστημιακών τμημάτων και του αριθμού των εισακτέων. Έτσι, είναι επόμενο να υπάρχουν σήμερα πολλοί μαθητές με λιγότερες γνώσεις με αποτέλεσμα να διαφαίνεται μια φθίνουσα πορεία του βαθμού απόδοσης των μαθητών, στοιχείο που μπορεί να παραπέμψει μερικούς και σε ελλειμματική εκπαίδευση ή σε προσπάθεια επιλογής ευκολότερης διδακτέας ύλης. Όμως  μια εμπειρική έρευνα χωρίς να εξισώνει τις πολλές ανεξάρτητες μεταβλητές, προκειμένου να εξετάσει την εξαρτημένη μεταβλητή «ποιότητα γνώσης αλλά και παρεχόμενης εκπαίδευσης που έχουν οι μαθητές του σήμερα» δεν οδηγεί ποτέ σε σωστά επιστημονικά επιχειρήματα, εφόσον αφενός συγκρίνουμε τα γεγονότα «με δύο μέτρα και δύο σταθμά» και αφετέρου ότι υπάρχει έντονο το ανθρώπινο στοιχείο να εστιάζει στο λάθος και στο μεμπτό και να αγνοεί το σωστό και το άμεμπτο. Αλήθεια πόσοι είναι οι άριστοι μαθητές σήμερα που διαπρέπουν στις σπουδές τους;

 Ενδεχόμενο 2^ο :  Μήπως όμως κάποιοι θεώρησαν την παρούσα σχηματική αναπαράσταση ότι χρησιμοποιείται μεταφορικά για να εκφράσει την εικόνα μιας  παρακμάζουσας αντίληψης για συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν μερικά άτομα του σήμερα σε θέματα αξιοκρατίας, ενσυναίσθησης, σεβασμού στον συνάνθρωπο και στους θεσμούς, αναγνώρισης των δικαιωμάτων του άλλου, ευθυκρισίας, σταθερής άποψης σε διάφορα κοινωνικά θέματα, υιοθέτησης ηθικών αξιών της ζωής  κ.λπ.;  Μήπως, ταύτισαν τις έννοιες «εκπαίδευση» και «παιδεία»;  Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο μπορώ να πω ότι θα δικαιολογούσα την πρόθεσή τους.  

Περιγραφική αξιολόγηση

 Η περιγραφική αξιολόγηση του μαθητή δίνει πολλά περιθώρια για την ενθάρρυνσή του και για την ενεργό συμμετοχή του στην εκπαιδευτική διαδικασία.

 

 

ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ

           του Σωτήρη Π. Βαρνάβα, Ποιητή

                 από ιδιωτική συλλογή

Μήτρα της έριδος τ’ ανάκτορά μου

ερίζουνε τη θέση τους νησιά

λίθους σπαθιά ακονίζουνε

στις ανεμότρατες ανθρώποι

δίκτυα στο βυθό οι αλιείς αφήνουνε

τον αμπελώνα ατρύγητο οι τρυγητές

η ενδοχώρα  προ των πυλών πολέμου.

Διερευνούνε οι σοφοί  αν ασφαλώς

δένανε τα καράβια μου σε φυσικό λιμάνι

ή με φθαρμένα τα πανιά

θλίψη ξεβράζανε στα κύματα

ωσότου μ’ αίμα αγοραστεί

η ευμένεια του Ποσειδώνα.

 Χρόνοι χιλιάδες έκτοτε

εγώ o Οδυσσέας ο βασιλεύς

υπεύθυνα  δηλώ ενθάδε

εν γνώσει  των συνεπειών

 του θυμού του Δία περί  πλησμονής

ότι βασίλευα σε τόπο ονομαστό

με τα καράβια μου ασφαλή σε φυσικό λιμάνι.

Ακτή και θάλασσα ο θρόνος μου

η θαυμαστή Ιθάκη. 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...

Τα σχολεία έχουν κλείσει για τις διακοπές των Χριστουγέννων και ο δρόμος για την πατρική κατοικία στο χωριό άνοιξε για να μεταφερθεί όλη η οικογένεια. Ανεβαίνω τα βρεγμένα από το ψιλόβροχο σκαλιά και η υγρασία του περιβάλλοντος επιβραδύνει τον βηματισμό μου. Επιστρέφω από μια σύντομη βόλτα από τους τόπους συγκέντρωσης των φίλων και γνωστών που επισκέφτηκα επιδιώκοντας να ανταλλάξω λίγα λόγια μαζί τους.
Τα βήματά μου γρήγορα με οδηγούν στο σπίτι. Ανοίγω την πόρτα και κάθομαι στη θέση μου, στην κουζίνα. Η φλόγα από τα ξύλα, που καίνε στο τζάκι με την υπερυψωμένη γωνιά, με γαληνεύει, με γεμίζει θαλπωρή καθώς ανταμώνεται με τη ζέστη που σκορπίζει  η συντροφιά των δικών μου ανθρώπων.  Συγκεντρωμένοι όλοι μας γύρω από το τραπέζι που το γεμίζουν οι πιατέλες με τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα, ακούμε τα κτυπήματα των παιδιών στην εξώπορτα, που θέλουν να μας πουν τα κάλαντα.
Ωραίες εικόνες, υπέροχες στιγμές, όμορφες αναμνήσεις που δυναμώνουν τη θέληση για μια συνέχεια γεμάτη από υγεία και αγάπη μαζί με νέα πρόσωπα που πλαισιώνουν την οικογενειακή ευτυχία αλλά και θύμηση για τα αγαπημένα πρόσωπα που μας παρακολουθούν από εκεί ψηλά. Χρόνια πολλά, καλές γιορτές!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ

ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ

Σε  προηγούμενη ανάρτησή μου επικρότησα την κίνηση του Υπουργείου Παιδείας και ειδικά της Διεύθυνσης της Ειδικής Αγωγής, που στην πρώτη φάση των διορισμών των αναπληρωτών εκπαιδευτικών συμπεριελήφθησαν και εκπαιδευτικοί που προορίζονται για παράλληλη στήριξη.

Ήταν ομολογουμένως μια κίνηση σωστή και συνεχίζω να την επικροτώ, γιατί γνωρίζω πολύ καλά τη σπουδαιότητα αυτού του θεσμού. Τον εφάρμοσα άτυπα πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν σχολικός σύμβουλος, σε κάποιο σχολείο μου εκμεταλλευόμενος τη διάθεση ενός εκπαιδευτικού για ενισχυτική διδασκαλία.

Θα μου πουν όμως μερικοί εκπαιδευτικοί: «Δεν χρειάζονται θριαμβολογίες, γιατί υπάρχουν πολλά ακόμα αιτήματα εκπαιδευτικών για παράλληλη στήριξη». Συμφωνώ και καλό είναι να διεκδικούμε ως άνθρωποι το κάτι καλύτερο, όμως πρέπει να επικροτούμε ταυτόχρονα και τις κινήσεις εκείνες που στο άμεσο παρελθόν ήταν τελείως άγνωστες.

Προφανώς, για να εκτιμήσει κανείς αυτήν την πρόοδο που συντελείται και να κάνει συγκρίσεις, πρέπει να έχει  εμπειρίες από το παρελθόν. Δεν ομιλώ για μονοθέσια με 52 παιδιά που υπηρέτησα στα πρώτα μου εκπαιδευτικά βήματα ούτε ότι πριν από λίγο καιρό (ως σχολικός σύμβουλος) πάσχιζα να βρω έναν επιπλέον δάσκαλο για ενισχυτική διδασκαλία για κάποιο σχολείο μου ή για τις προσπάθειές μου να πάρω έναν ψυχολόγο από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου και να τον πάω σε ένα σχολείο μου, προκειμένου να υποστηρίξει κάποιον μαθητή ή τέλος για το γεγονός ότι η ειδική Αγωγή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ήταν άγνωστη λέξη. Ομιλώ για το ότι κάποια ακόμη σχολεία έχουν αιτήματα για παράλληλη στήριξη.

Το αναγνωρίζω αυτό, αλλά εκτός από το γεγονός ότι θα γίνουν υποθέτω και άλλοι διορισμοί, πρέπει να γίνουν προσπάθειες για την αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων εντός της σχολικής μονάδας και αναφέρω μερικές: α) Μετακίνηση παιδιών που δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα σε άλλα τμήματα, προκειμένου ο δάσκαλος αυτής της τάξης να μείνει με λιγότερα παιδιά, για να μπορέσει να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες στα παιδιά που τις χρειάζονται. β) Μπορεί ο δάσκαλος της παράλληλης στήριξης να αφιερώσει κάποιες ώρες του για ενισχυτική διδασκαλία σε ομάδα παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και να απαλύνει σε έναν βαθμό τα προβλήματα. γ) Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο δάσκαλος του ολοήμερου (σε όλους τους τύπους των σχολείων και προπάντων στα ολιγοθέσια), για να βοηθήσει ενισχυτικά κάποια παιδιά, αφού έρχεται στο σχολείο λίγη ώρα πριν την ανάληψη της υπηρεσίας του κ.λπ.

Για αυτές όμως τις πρωτοβουλίες χρειάζονται Διευθυντές που καλύπτουν πλήρως το ωράριο τους στην τάξη, χρειάζονται Διευθυντές ή Προϊσταμένους τέτοιους που δεν ψειρίζουν κάποιες υποδεέστερες διατάξεις νόμων και κωλυσιεργούν, χρειάζονται Προϊσταμένους με ανοικτούς ορίζοντες στην εφαρμογή καινοτόμων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων.

Όμως, επειδή έχουμε πολλά τέτοια στελέχη στην εκπαίδευση, θέλω να τα βλέπω όλα αυτά τα θέματα από το φωτεινό παράθυρο της αισιοδοξίας ! Πιστεύω ότι το αύριο θα είναι καλύτερο από το χθες και το σήμερα !!!      

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΧΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ- ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

 

Ανακοινώθηκαν μόλις χθες από τον κ. Υπουργό Παιδείας οι αλλαγές στο Λύκειο, ένα σχολείο που έχει χάσει τον προσανατολισμό του και τις προτεραιότητές του και από σχολείο γενικής παιδείας έχει καταντήσει κατά το ένα τρίτο (ίσως και περισσότερο) να είναι προθάλαμος των Πανεπιστημίων.

Όμως στον παρόντα σχολιασμό δεν θα περιοριστώ μόνο  να θίξω τις συνέπειες από τις αλλεπάλληλες αλλαγές στον χώρο του Λυκείου που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια και όχι μόνο, αλλά και τις συνέπειες από τις αλλαγές (δήθεν μεταρρυθμίσεις) σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης, κάθε φορά που αλλάζει ο υπουργός Παιδείας (ας είναι και της ίδιας κυβερνητικής πλειοψηφίας).  

Μάλιστα αυτές οι αλλαγές στη δομή της εκπαίδευσης γίνονται με τόση γρηγοράδα που έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος να μην είναι εφαρμόσιμες. Αναφέρομαι στις τελευταίες αλλαγές στον θεσμό των Σχολικών Συμβούλων και γενικά στη δομή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν στον προβλεπόμενο χρόνο εξαιτίας της έλλειψης προγραμματισμού.  Και οι συνέπειες όλων αυτών των πρόχειρων εγχειρημάτων; Πολύ απλά οι μεγάλοι χαμένοι να είναι οι ίδιοι οι μαθητές και μαζί με αυτούς  οι γονείς τους και οι εκπαιδευτικοί.

 Με αφορμή ένα άρθρο του Καθηγητή Πανεπιστημίου κ. Ανδρέα Δημητρίου με τίτλο «πρόταση για την έξοδο από την κρίση στην παιδεία» (http://cyprusnews.eu/andreas-demetriou/8013314-) μου δίνεται η ευκαιρία να διατυπώσω κάποιες σκέψεις-προτάσεις μου, που ίσως βοηθήσουν στο να βρει επιτέλους η εκπαίδευση τον προσανατολισμό της και τις προτεραιότητές της.

1.      Είναι επείγουσα ανάγκη να συσταθεί στο Υπουργείο Παιδείας μια εθνική επιτροπή με επικεφαλής έναν μόνιμο υφυπουργό παιδείας  για διαμόρφωση εθνικά αποδεχτού πλαισίου μεταμόρφωσης της παιδείας, το οποίο να έχει μακροχρόνια ισχύ και να μην έχει δικαίωμα ο εκάστοτε υπουργός να αλλάζει κάθε φορά το σχετικό πλαίσιο.

2.       Να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης με την ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών καθορίζοντας και ελέγχοντας ταυτοχρόνως το Υπουργείο Παιδείας, μέσω των επίσημων θεσμών του, τα αποτελέσματα της παρεχόμενης επιμόρφωσης.

3.      Να γίνουν μόνιμοι διορισμοί των εκπαιδευτικών για να σταματήσει επιτέλους αυτή η προσωρινότητα με τον διορισμό των αναπληρωτών, οι οποίοι ναι μεν προσφέρουν σημαντική βοήθεια στο σύστημα πλην όμως η αποδοτικότητά τους μειώνεται αισθητά εξαιτίας οικογενειακών και κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν.

4.       Επιτέλους να υπάρχει σύστημα αξιολόγησης στην εκπαίδευση (σχολικής μονάδας, διευθυντών και εκπαιδευτικών) με ασφαλιστικές δικλείδες που να εξασφαλίζουν την αντικειμενικότητά του, και

5.      Να μην εφαρμοστούν μέτρα λιτότητας για την εκπαίδευση, γιατί η επένδυση στην παιδεία είναι η καλύτερη επένδυση που μπορεί να κάνει μία προοδευμένη Χώρα.