Η διδακτέα ύλη είναι αυτοσκοπός;

Πολλές φορές τίθεται το ερώτημα μεταξύ εκπαιδευτικών και γονέων: «Η διδακτέα ύλη είναι αυτοσκοπός ή μέσον προς εκπλήρωση του σκοπού;»

Η απάντηση θα δοθεί μετά από κάποιες σκέψεις που θα παραθέσω.

Οι συγγραφείς των βιβλίων συγκέντρωσαν ένα επαρκές και ενδεικτικό διδακτικό υλικό για κάθε θεματική ενότητα, προκειμένου ο εκπαιδευτικός (σύμφωνα και με τις οδηγίες των αναλυτικών προγραμμάτων) να κάνει τις επιλογές του, να απλοποιήσει, να αφαιρέσει, να προσθέσει, να εμβαθύνει με στόχο πάντοτε να ολοκληρωθεί η ύλη σύμφωνα με δυνατότητες του κάθε μαθητή.

Το σημερινό σχολείο δεν έχει στόχο να δώσει στα παιδιά μόνο γνώσεις, αλλά μέσα από αυτές τις γνώσεις να μπορέσουν αυτά να αναπτύξουν δεξιότητες που θα τους είναι χρήσιμες στην καθημερινή τους ζωή, αλλά και να οδηγηθούν προς την κατεύθυνση της αυτομόρφωσης, δηλαδή να μάθουν να ερευνούν, να επεξεργάζονται αυτά που διαβάζουν, να επιλέγουν τα κατάλληλα, με άλλα λόγια «να μάθουν πώς να μαθαίνουν».

Η διδακτέα ύλη που προσφέρεται μέσα από τα βιβλία πρέπει να δίνεται εξατομικευμένα, γιατί δεν μαθαίνουν όλοι το ίδιο και δεν μαθαίνουν όλοι στον ίδιο χρόνο. Άλλωστε, οι χρονικές προθεσμίες και περιορισμοί σκοτώνουν τη δημιουργικότητα.

Είναι λοιπόν καιρός τη διδακτέα ύλη να την δουν οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς ως ένα μέσον προς εκπλήρωση του σκοπού και ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι να σεβαστεί την ατομικότητα και ιδιαιτερότητα του μαθητή, αλλά και να του αναπτύξει την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και τις μεταγνωστικές του δεξιότητες.

Δείτε ένα ενδιαφέρον video.     

«Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική»

ΣΧΟΛΙΟ:  Σε προήγουμενη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε στον τρόπο που γράφουν μερικοί έλληνες την ελληνική γλώσσα (με χρήση λατινικών και όχι ελληνικών χαρακτήρων). Με αφορμή λοιπόν αυτήν την ανάρτηση, ο φίλος Θόδωρος Θανόπουλος μου έστειλε κάποιες σκέψεις του για την ελληνική γλώσσα, τις οποίες πρωτοδημοσίευσε στην εφημερίδα  «Φωνή των Καλαβρύτων», φύλλο Ιανουαρίου 2011, σελ. 4. Τις δημοσιεύω παρακάτω.

                                  ----------------------------------------------
Στις  μοναχές τις ώρες, που η ευχαρίστηση έρχεται αναπάντεχα και στολίζει τη μοναξιά, πλάθω τη σκέψη με λέξεις ελληνικές, που έχουν γαντζωθεί βαθειά μέσα μου εδώ και πολλά-πολλά χρόνια!...
Κι αυτή η ευχαρίστηση κατακλύζει το είναι μου, όταν βλέπω και ξαναβλέπω αραδιασμένα στο χαρτί τούτα τα στολίδια, ωσάν μικρές αιθέριες πυγολαμπίδες, που φεγγρίζουν στον αγέρα και μεταμορφώνονται εξελικτικά σε αστέρια του ουρανού, που σχηματίζουν έναν απέραντο γαλαξία, φωτίζοντας και ξαναφωτίζοντας το νου και την ψυχή μου.
Αυτές οι λέξεις, οι Ελληνικές λέξεις-στολίδια, οι ριζωμένες στην παγκόσμια πολιτιστική και πολιτισμική ιστορία, συνεχίζουν να δίνουν την ομορφάδα και τη λαμπρότητά τους με τη δύναμη της συνέπειας.
Γιατί, ό,τι και να γίνει, όσοι και όσο να προσπαθούν δε χάνονται, δε σβήνονται απ’ του ανθρώπου το πνεύμα κι ας φυσά δαιμονισμένα ο άνεμος της παγκοσμιοποιημένης καταιγίδας κι ας αστραποβροντά ο κεραυνός του συμφέροντος και της όποιας προπαγάνδας.
Και τούτες οι λέξεις, τούτη η γλώσσα, διάβηκε και διαβαίνει στους αιώνες και στην ιστορία πλάθοντας τη ζωή, την τέχνη και τον πολιτισμό.
…Τάλαντο έχει τούτη η γλώσσα. Που αξιοποιήθηκε απ’ τους σοφούς της Ελλάδας και του κόσμου· και φωτόπαιξε με τις σκέψεις τους και μεταλαμπάδευσε και μεταλαμπαδεύει την ανέλιξη της ανθρωπότητας.

Αναζητώντας στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας

Κάθε άνθρωπος επιζητά κάποιες στιγμές περισυλλογής ή κάποιες στιγμές που οι  προσλαμβάνουσες αισθήσεις του δέχονται ευχάριστα ερεθίσματα που του παρέχουν χαλάρωση και ηρεμία. Τέτοιες στιγμές είναι και η ενατένηση ενός όμορφου τοπίου ή το άκουσμα μιας ευχάριστης μουσικής.

Σας δίνω λοιπόν την ευκαιρία να το πετύχετε αυτό, παρακολουθώντας την παρακάτω παρουσίαση. Ανοίχτε τον ήχο.    

ΕΛΛΑΔΑ

View more presentations or Upload your own.

Το χάρισμα της επικοινωνίας

Μια από τις πολλές δεξιότητες που πρέπει να διαθέτει ο εκπαιδευτικός, αλλά και κάθε άνθρωπος που έρχεται σε επαφή με τους συνανθρώπους του, είναι και οι δεξιότητες επικοινωνίας.

Ο τρόπος που μιλά, ο τόνος της φωνής του, η στάση του σώματός του, οι κινήσεις των χεριών του, ο προσανατολισμός του βλέμματός του, το λεξιλόγιο και τα  επιχειρήματα που χρησιμοποιεί, είναι οι κύριες συνιστώσες της επικοινωνιακής δεξιότητας.  

Ζωντανό παράδειγμα ατόμου που διαθέτει επικοινωνιακές δεξιότητες αποτελεί ο 9χρονος Αζέα Τζόνσον, ο οποίος, μιλώντας σε δημόσια διαμαρτυρία για την απόφαση του δημάρχου του Σικάγου να προχωρήσει στο κλείσιμο 53 σχολείων, καθήλωσε τους παρευρισκομένους.

Δείτε το σχετικό video

Γράφοντας ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες

Θα μου επιτρέψετε  να σχολιάσω ένα πολύ συχνό φαινόμενο που αναφέρεται στον τρόπο της  γραπτής επικοινωνίας πολλών ελλήνων (κυρίως νέων ατόμων) μέσω του διαδικτύου ή των  κινητών τηλεφώνων.

Φαντάζομαι  με την εισαγωγή μου αυτή θα αντιληφθήκατε ότι αναφέρομαι στη γραφή της ελληνικής γλώσσας με λατινικούς χαρακτήρες. Πραγματικά, δυσκολεύομαι να τα διαβάσω αυτά τα κείμενα, γιατί, όπως γνωρίζουμε, οι ώριμοι αναγνώστες καταφεύγουν σε ολικές προσεγγίσεις κατά την ανάγνωση των λέξεων. Έτσι, αναγκάζομαι να προσεγγίσω αναγνωστικά αυτές τις λέξεις του κειμένου συλλαβή – συλλαβή .  

Όμως δεν είναι αυτός ο λόγος που στέκομαι ενάντια  σ’ αυτόν τον τρόπο έκφρασης του ελληνικού γραπτού λόγου. Ο λόγος είναι ότι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, χάνουμε κάτω από τα πόδια μας τον σωστό τρόπο έκφρασης του ελληνικού γραπτού λόγου, χάνουμε τις ρίζες μας. Δεν θα πω την ελληνικότητά μας, γιατί το πόσο έλληνες είμαστε δεν εξαρτάται από τον τρόπο που γράφουμε, αλλά από τι πιστεύουμε ή αισθανόμαστε. Η ελληνικότητά μας βρίσκεται στο νου και στην καρδιά του καθενός.

Ο «φιλέλληνας» Χ. Κίσιγκερ, πρώην υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, είχε πει το εξής: «Θέλεις να εξοντώσεις έναν λαό; Χτύπα τον στις ρίζες του». Και μία από τις κεντρικές ρίζες ενός λαού είναι η Γλώσσα του, ο προφορικός και ο γραπτός του λόγος. Αυτό ακριβώς φοβάμαι περισσότερο …

Γράφετε, αγαπητοί μου, τα ελληνικά σας με ελληνικούς χαρακτήρες έστω και αν δεν πληρούνται οι κανόνες της ορθογραφίας.  

Σχολεία ανοιχτά στην Κοινωνία

 Το Σχολείο για να παραμείνει ένα ζωντανό κύτταρο μιας Κοινωνίας που συνεχώς μεταβάλλεται, πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τις ανάγκες και απαιτήσεις της Κοινωνίας και τις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις και να τις μετασχηματίζει σε διδακτικές προσεγγίσεις.

Αυτές τις αντιλήψεις τις υιοθετούν τα νέα προγράμματα σπουδών, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι αντιλήψεις αυτές υλοποιούνται. Για την υλοποίησή τους χρειάζονται Δάσκαλοι ευρηματικοί, δάσκαλοι πρωτοποριακοί που επιχειρούν στ' αλήθεια να φτιάξουν σχολεία ανοιχτά στην κοινωνία, σχολεία που συνδέουν τη μάθηση με τα βιώματα των μαθητών τους και την εφαρμογή των γνώσεων που αποκτούν οι μαθητές με την καθημερινή ζωή.

Ένα παράδειγμα τέτοιων Δασκάλων (από τα πολλά που υπάρχουν στην ελληνική εκπαίδευση και αυτό είναι παρήγορο) είναι και αυτό του Άγγελου Πατσιά, ενός δασκάλου που υπηρετεί σε ένα σχολείο της ορεινής περιοχής του νομού Ρεθύμνου.

Καλύτερα όμως να παρακολουθήσετε στο παρακάτω video με όλες αυτές τις πρωτοποριακές ενέργειες του συγκεκριμένου Δασκάλου. 

Ένα Αφιέρωμα στη ΜΑΝΑ !!!

Αφιερωμένο με ανεκτίμητη αγάπη κι αιώνια ευγνωμοσύνη στο πιο αγαπητό πρόσωπο του κόσμου, τη ΜΑΝΑ!!! Από το φίλο Θ. Θανόπουλο το παρακάτω video - αφιέρωμα. Ανοίξτε τον ήχο.

Μάνα και παιδί

View more presentations or Upload your own.