Ο φίλος
Θόδωρος Θανόπουλος, στην εισαγωγή του παρακάτω άρθρου του, που δημοσιεύτηκε στο τριμηνιαίο
Εκπαιδευτικό Περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟ
ΣΧΟΛΕΙΟ», τεύχος 81/2001, σελ 31, σημειώνει:
«... Ενώ και οι ευνομούμενες κοινωνίες και η καθόλου επιστημονική
εκπαιδευτική κοινότητα και πολιτικές ηγεσίες και διεθνείς οργανισμοί, μέσα από
διασκέψεις και διακηρύξεις έχουν υιοθετήσει, συμφωνήσει και επισημάνει ότι
επιτέλους χρειαζόμαστε ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ (Έτος 2013), εν
τούτοις τίποτε "χειροπιαστό" δεν έχει γίνει και δε γίνεται προς
αυτή την κατεύθυνση πέρα από βαρετά ευχολόγια, συνεχόμενες υποσχέσεις και
αόριστες μελλοντολογίες...
Αυτή η πρόταση που από τότε είχα καταθέσει, νομίζω, ότι θα αποτελέσει την
απαρχή, μαζί με την καθολική ευαισθητοποίηση για τα παιδιά με
"αναπηρίες κι ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες", όπου είναι και θα
είναι ζητούμενο, για τη δημιουργία του "οράματος" για ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ
ΟΛΟΥΣ!!!
Υ.Σ.
Αυτή την πρόταση την έκανα, περιληπτικά βέβαια, μέσα και από τις ετήσιες
εκθέσεις του Σχολικού Συμβούλου Ε΄ Περιφέρειας Ε.Α.Ε., που στέλναμε κάθε χρόνο
στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στο Υπουργείο Παιδείας. Αλλά... "Φωνή
βοώντος..."
«Μαθητές με μαθησιακά προβλήματα κι η εκπαίδευσή τους στο
"κανονικό" σχολείο».
(Μια
πρόταση).




