Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


ΣΥΜΠΑΝΤΙΟΣ ΔΙΑΣΤΟΛΗ

  Κατάλευκα τρία ολόιδια σκάφη
  να τα
  σαλπάρουνε κατά τους μύλους
  θα καβατζάρουνε όπου να ’ναι
  και θα χαθούνε στον ορίζοντα
  Να κι άλλο κι άλλο
  όλα φεύγουν για κει όπου έγνοιες
  θα φορτώσουνε ξανά
  για τ’ άλλα ταξίδια τα καθημερινά.

  Τα σύννεφα πάνω λευκά
  του φθινοπώρου ώρες
  κανείς δεν ξέρει
  τι τ’ ακολουθεί
  Τι έχει στο νου του ο χειμώνας.

  Κι εκείνη η γυναίκα
  στο κατώφλι της βεράντας
  παρέμεινε κοιτάζοντας
  να περνάνε οι εποχές πάνω απ’ τη σιωπή της.
  Άνοιξη έχει στα χέρια ένα μαντίλι
  και μια αρμαθιά κλειδιά
  για τα δωμάτια που ανοίγει
  γεμάτα όνειρα το καλοκαίρι
  τα συγυρίζει.

  Τη χαιρέτησα ακριβώς την ώρα εκείνη
  που γεύονταν ο ουρανός τη σκέψη της
  και πλήθος άλλες μοναξιές
  την ταξιδεύανε σε μέρη τ' απείρου
  διαστέλλοντας το σύμπαν.
                           
                       Σωτήρης Π. Βαρνάβας
                        από τη συλλογή
                   Διαστάσεις του Χωροχρόνου
                  εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2018.

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΤΟΥ ΜΟΥ ΕΞΑΔΕΛΦΟΥ, ΙΑΤΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ Π. ΚΑΡΑΝΤΖΗ


Πέταξε η ψυχούλα σου για την Kοινωνία των Aγγέλων
αφήνοντας εδώ στα επίγεια, αποτυπώματα ανθρωπιάς και προσφοράς,
στην εποχή που το φως των ηθικών αξιών αποδυναμώνεται
και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ατόμου ξεθωριάζει στον ορίζοντα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Αιωνία σου η μνήμη

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ



 Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορεί ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα (FB) η παρακάτω σχηματική αναπαράσταση με τίτλο «Η εξέλιξη της εκπαίδευσης», που θέλει να πει (κατά τη γνώμη των περισσοτέρων) ότι «οι παλιοί μαθητές, μάθαινα δυσκολότερα πράγματα και ήξεραν περισσότερα σε σχέση με τους νεότερούς τους». Τη θέση αυτή θα επιθυμούσα να τη σχολιάσω εξετάζοντάς την από την παραδοχή δύο διαφορετικών ενδεχομένων.
Ενδεχόμενο 1ο: Ας υποθέσουμε ότι η αναρτώμενη σχηματική παράσταση θέλει να δείξει, κατά τους περισσότερους, αυτό που προηγουμένως αναφέραμε, ότι δηλαδή η παρεχόμενη εκπαίδευση με τον καιρό ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία από πλευράς δυσκολίας της διδακτέας ύλης αλλά και κατά συνέπεια και από πλευράς βαθμού μάθησης των μαθητών. Η άποψη όμως αυτή δεν συμβαδίζει με αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα. Αν κανείς ανατρέξει στην ύλη των υπαρχουσών διδακτικών βιβλίων διαπιστώνει ακριβώς το αντίθετο. Όπως σημειώνει, μεταξύ των άλλων, ο φίλος και συνάδελφος Χρίστος Σαπρίκης στο προσωπικό του ιστολόγιο: «Τι σχέση έχει η παπαγαλία του πολλαπλασιασμού, ο τυφλοσούρτης της λύσης προβλημάτων τεσσάρων πράξεων, η μηχανική αποστήθιση του τύπου του εμβαδού με τα σημερινά Μαθηματικά στο Δημοτικό;». «Τι σχέση έχει το τυποποιημένο ημερολόγιο των παιδικών μας χρόνων “Το πρωί σηκώθηκα, έπλυνα τα δόντια μου, ήπια το γάλα μου, ντύθηκα, πήρα την τσάντα μου και πήγα στο σχολείο” με τα κείμενα που καλούνται να γράψουν οι σημερινοί μαθητές;» Το ίδιο κανείς διαπιστώνει και για τα υπόλοιπα μαθήματα. Επομένως, προς τι αυτός ο υπαινιγμός;  
Θα αναφερθούμε σε ένα πολύ σημαντικό παράγοντα. Παλιά οι μαθητές εισάγονταν στο Γυμνάσιο με εξετάσεις, και η συνέχιση των σπουδών τους στο Λύκειο διεκόπτετο από τις εξετάσεις που είχαν καθιερωθεί, επομένως ο αριθμό αυτών των μαθητών που κατόρθωναν να σπουδάσουν ήταν ελάχιστος μπροστά σε αυτόν των μαθητών του σήμερα, που εισάγονται όλοι τόσο στο Γυμνάσιο (υποχρεωτικά) όσο στο Λύκειο αλλά και στα Πανεπιστήμια, εξαιτίας της αύξησης των πανεπιστημιακών τμημάτων και του αριθμού των εισακτέων. Έτσι, είναι επόμενο να υπάρχουν σήμερα πολλοί μαθητές με λιγότερες γνώσεις με αποτέλεσμα να διαφαίνεται μια φθίνουσα πορεία του βαθμού απόδοσης των μαθητών, στοιχείο που μπορεί να παραπέμψει μερικούς και σε ελλειμματική εκπαίδευση ή σε προσπάθεια επιλογής ευκολότερης διδακτέας ύλης. Όμως  μια εμπειρική έρευνα χωρίς να εξισώνει τις πολλές ανεξάρτητες μεταβλητές, προκειμένου να εξετάσει την εξαρτημένη μεταβλητή «ποιότητα γνώσης αλλά και παρεχόμενης εκπαίδευσης που έχουν οι μαθητές του σήμερα» δεν οδηγεί ποτέ σε σωστά επιστημονικά επιχειρήματα, εφόσον αφενός συγκρίνουμε τα γεγονότα «με δύο μέτρα και δύο σταθμά» και αφετέρου ότι υπάρχει έντονο το ανθρώπινο στοιχείο να εστιάζει στο λάθος και στο μεμπτό και να αγνοεί το σωστό και το άμεμπτο. Αλήθεια πόσοι είναι οι άριστοι μαθητές σήμερα που διαπρέπουν στις σπουδές τους;
 Ενδεχόμενο 2ο :  Μήπως όμως κάποιοι θεώρησαν την παρούσα σχηματική αναπαράσταση ότι χρησιμοποιείται μεταφορικά για να εκφράσει την εικόνα μιας  παρακμάζουσας αντίληψης για συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν μερικά άτομα του σήμερα σε θέματα αξιοκρατίας, ενσυναίσθησης, σεβασμού στον συνάνθρωπο και στους θεσμούς, αναγνώρισης των δικαιωμάτων του άλλου, ευθυκρισίας, σταθερής άποψης σε διάφορα κοινωνικά θέματα, υιοθέτησης ηθικών αξιών της ζωής  κ.λπ.;  Μήπως, ταύτισαν τις έννοιες «εκπαίδευση» και «παιδεία»;  Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο μπορώ να πω ότι θα δικαιολογούσα την πρόθεσή τους.  

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

Περιγραφική αξιολόγηση

 Η περιγραφική αξιολόγηση του μαθητή δίνει πολλά περιθώρια για την ενθάρρυνσή του και για την ενεργό συμμετοχή του στην εκπαιδευτική διαδικασία.

 


 

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019

ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ

           του Σωτήρη Π. Βαρνάβα, Ποιητή
                 από ιδιωτική συλλογή


Μήτρα της έριδος τ’ ανάκτορά μου
ερίζουνε τη θέση τους νησιά
λίθους σπαθιά ακονίζουνε
στις ανεμότρατες ανθρώποι
δίκτυα στο βυθό οι αλιείς αφήνουνε
τον αμπελώνα ατρύγητο οι τρυγητές

η ενδοχώρα  προ των πυλών πολέμου.

Διερευνούνε οι σοφοί  αν ασφαλώς
δένανε τα καράβια μου σε φυσικό λιμάνι
ή με φθαρμένα τα πανιά
θλίψη ξεβράζανε στα κύματα
ωσότου μ’ αίμα αγοραστεί
η ευμένεια του Ποσειδώνα.

 Χρόνοι χιλιάδες έκτοτε
εγώ o Οδυσσέας ο βασιλεύς
υπεύθυνα  δηλώ ενθάδε
εν γνώσει  των συνεπειών
 του θυμού του Δία περί  πλησμονής
ότι βασίλευα σε τόπο ονομαστό
με τα καράβια μου ασφαλή σε φυσικό λιμάνι.

Ακτή και θάλασσα ο θρόνος μου
η θαυμαστή Ιθάκη. 

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...


Τα σχολεία έχουν κλείσει για τις διακοπές των Χριστουγέννων και ο δρόμος για την πατρική κατοικία στο χωριό άνοιξε για να μεταφερθεί όλη η οικογένεια. Ανεβαίνω τα βρεγμένα από το ψιλόβροχο σκαλιά και η υγρασία του περιβάλλοντος επιβραδύνει τον βηματισμό μου. Επιστρέφω από μια σύντομη βόλτα από τους τόπους συγκέντρωσης των φίλων και γνωστών που επισκέφτηκα επιδιώκοντας να ανταλλάξω λίγα λόγια μαζί τους.
Τα βήματά μου γρήγορα με οδηγούν στο σπίτι. Ανοίγω την πόρτα και κάθομαι στη θέση μου, στην κουζίνα. Η φλόγα από τα ξύλα, που καίνε στο τζάκι με την υπερυψωμένη γωνιά, με γαληνεύει, με γεμίζει θαλπωρή καθώς ανταμώνεται με τη ζέστη που σκορπίζει  η συντροφιά των δικών μου ανθρώπων.  Συγκεντρωμένοι όλοι μας γύρω από το τραπέζι που το γεμίζουν οι πιατέλες με τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα, ακούμε τα κτυπήματα των παιδιών στην εξώπορτα, που θέλουν να μας πουν τα κάλαντα.
Ωραίες εικόνες, υπέροχες στιγμές, όμορφες αναμνήσεις που δυναμώνουν τη θέληση για μια συνέχεια γεμάτη από υγεία και αγάπη μαζί με νέα πρόσωπα που πλαισιώνουν την οικογενειακή ευτυχία αλλά και θύμηση για τα αγαπημένα πρόσωπα που μας παρακολουθούν από εκεί ψηλά. Χρόνια πολλά, καλές γιορτές!